Przeciwzapalne efekty statyn

Ridker i jego współpracownicy (wydanie z 28 czerwca) wykazali, że częstość ostrych incydentów wieńcowych u pacjentów z wyjściowym poziomem cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL) poniżej 149,1 mg na decylitr i poziomem białka reaktywnego względem C powyżej 0,16 mg na decylitr był wyższy wśród osób otrzymujących placebo niż wśród leczonych lowastatyną w badaniu Air Force / Texas Coronary Atherosclerosis Prevention (AFCAPS / TexCAPS). Autorzy wyciągnęli wniosek, że pomiary białka C-reaktywnego mogą być przydatne w celowaniu w terapię statyną u pacjentów ze stosunkowo niskim poziomem lipidów. Ten wniosek oparty jest na różnicy 15 zdarzeń pomiędzy grupami leczonymi i jest mało prawdopodobny. Interpretacja poziomu białka C-reaktywnego jest całkowicie zależna od późniejszego zastosowania aspiryny, co Ridker i jego współpracownicy wykazali wcześniej w badaniu lekarskim dla lekarzy.2 Związek pomiędzy kolejnym niewykorzystaniem aspiryny a inflacją względnego ryzyka związanego z wysoki poziom białka C-reaktywnego jest formą modyfikacji efektu. Po znalezieniu modyfikacji efektu należy ją traktować we wszystkich przyszłych analizach przez stratyfikację – w tym przypadku, zgodnie z zastosowaniem lub niewykorzystaniem aspiryny. Mówiąc najprościej, autorzy muszą wykazać, że to wysoki poziom białka C-reaktywnego, a nie niewykorzystanie aspiryny, stworzyło różnicę 15 zdarzeń.
Niepokojące jest to, że Ridker i koledzy nadal publikują analizy różnych zestawów danych i nie uwzględniają stosowania kwasu acetylosalicylowego, tym samym podnosząc postrzeganą wartość białka C-reaktywnego jako narzędzia prognozowania ryzyka. Konwencjonalne czynniki ryzyka przetrwały próbę czasu ze względu na ich niezależność od innych czynników ryzyka i równoczesną terapię. Biorąc pod uwagę, że względne ryzyko związane z podwyższonym poziomem białka C-reaktywnego jest zwiększone przez niewykorzystanie aspiryny i że poziom białka C-reaktywnego spada wraz ze stosowaniem statyny, jest mało prawdopodobne, że białko C-reaktywne będzie użyteczne dla prawidłowej prognozy. ryzyka sercowo-naczyniowego.
Peter A. McCullough, MD, MPH
University of Missouri-Kansas City School of Medicine, Kansas City, MO 64108
[email protected] edu
2 Referencje1. Ridker PM, Rifai N, Clearfield M, i in. Pomiar białka C-reaktywnego w celu celowania w statyny w prewencji pierwotnej ostrych zdarzeń wieńcowych. N Engl J Med 2001; 344: 1959-1965
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Ridker PM, Cushman M, Stampfer MJ, Tracy RP, Hennekens CH. Zapalenie, aspirynę i ryzyko chorób sercowo-naczyniowych u pozornie zdrowych mężczyzn. N Engl J Med 1997; 336: 973-979 [Erratum, N Engl J Med 1997; 337: 356.]
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
Artykuł wstępny autorstwa Munford1 użytecznie przyczynia się do stymulującej debaty na temat przewlekłego stanu zapalnego i chorób układu krążenia, badając dalej rolę statyn. Munford słusznie stwierdza, że mechanizmy biochemiczne pośredniczące w przeciwzapalnym działaniu statyn pozostają niepewne. Jednak nie uwzględniono bezpośrednio dwóch ważnych ostatnich obserwacji, które w znacznym stopniu przyczyniły się do wiedzy w tej dziedzinie.
Po pierwsze, statyny hamują indukcję przez interferon-. klasy II głównego kompleksu zgodności tkankowej (MHC) za pomocą transaktywatora klasy II w różnych komórkach, w tym komórkach śródbłonka i monocytarnych makrofagach, hamując tym samym aktywację komórek T.2 Efekt ten jest odwracany przez kwas mewalonowy, bezpośrednio wiążący się z reduktazą hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) w tej aktywności Po drugie, lowastatyna i symwastatyna hamują interakcje między antygenem związanym z funkcją leukocytów (LFA-1) i międzykomórkową cząsteczką adhezyjną (ICAM-1) przez wiązanie z określonym miejscem rozpoznawania LFA-1, niezależnie od reduktazy HMG-CoA czynność. Funkcjonalnie mechanizm ten hamuje krytyczne zdarzenia kostymulacyjne komórek T.3. Obecnie uważa się, że takie zależne od komórki interakcje między limfocytami T i makrofagami mają fundamentalne znaczenie w promowaniu przewlekłego stanu zapalnego w kilku chorobach autoimmunologicznych4 i mogą również prawdopodobnie działać w miażdżycy tętnic. Zatem aktywność niezależna od reduktazy HMG-CoA może wyjaśniać, dlaczego Ridker i in. nie stwierdzili związku między zmniejszeniem frakcji lipidowych i białka C-reaktywnego u pacjentów leczonych lowastatyną.
Te ważne dane dodają do rosnących dowodów potwierdzających pogląd, że statynowa klasa leku może posiadać właściwości immunomodulacyjne, które są klinicznie użyteczne w leczeniu różnych chorób autoimmunologicznych.
David W. McCarey, MRCP
Iain B. McInnes, MRCP, Ph.D.
Naveed Sattar, MRCPath., Ph.D.
Glasgow Royal Infirmary, Glasgow G31 2ER, Wielka Brytania
[email protected] com
4 Referencje1. Munford RS. Statyny i odpowiedź ostrej fazy. N Engl J Med 2001; 344: 2016-2018
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Kwak B, Mulhaupt F, Myit S, Mach F. Statyny jako nowo rozpoznany typ immunomodulatora. Nat Med 2000; 6: 1399-1402
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Weitz-Schmidt G, Welzenbach K, Brinkmann V, i in. Statyny selektywnie hamują antygen-1 funkcji leukocytów przez wiązanie z nowym regulacyjnym miejscem integryny. Nat Med 2001; 7: 687-692
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. McInnes IB, Leung BP, Sturrock RD, Field M, Liew FY. Interleukina -15 pośredniczy w regulacji zależnej od limfocytów T regulacji wytwarzania czynnika martwicy nowotworu w alfa w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Nat Med 1997; 3: 189-195
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Munford oferuje dwa możliwe poglądy na rolę odpowiedzi ostrej fazy w aterotrombozy. Makrofagi i komórki mięśni gładkich w obrębie miażdżycy mogą uwalniać interleukinę-6, która indukuje wytwarzanie przez wątrobę białka C-reaktywnego i innych reagentów ostrej fazy; te reagenty ostrej fazy mogą, ale nie muszą, przyczyniać się do zakrzepicy na tle miażdżycowym. Alternatywnie, wydzielanie interleukiny-6 przez tkankę tłuszczową lub miejsce tlącego się zakażenia może indukować wątrobowe wytwarzanie białka C-reaktywnego i innych reagentów ostrej fazy, które dostają się do krążenia i przyczyniają się bezpośrednio do aterotrombozy.
Wcześniej donieśliśmy, że poziomy interleukiny-6 w osoczu są zwiększone u pacjentów z ostrym zawałem serca1 oraz że informacyjny RNA interleukiny-6 (mRNA) jest wyrażany w ludzkich zmianach miażdżycowych.2 Stwierdziliśmy także, że poziomy interleukiny-6 między wieńcami i zatokami są znacznie zwiększone po angioplastyka wieńcowa.3 Źródłem tego wzrostu jest samo serce, ponieważ poziomy interleukiny 6 w próbkach krwi obwodowej uzyskanej w tym samym czasie nie są zwiększane. Dlatego spekulujemy, że głównym źródłem interleukiny-6 w osoczu u pacjentów z chorobą wieńcową jes
[podobne: padaczka pourazowa objawy, żyj chwilą po angielsku, odma podskórna ]
[hasła pokrewne: hipoglikemia pierwsza pomoc, odma podskórna, rollmasaż efekty ]